Depresja jest zaliczana do jednych z najczęstszych zaburzeń psychicznych jakie dotykają współczesne społeczeństwo. Statystycznie zaburzenia depresyjne są diagnozowane u 19–32% młodzieży w wieku 13–17 lat. Depresja młodzieńcza wygląda jednak inaczej niż u dorosłych — i właśnie dlatego jest tak często nierozpoznana.

Temat jest szczególnie ważny dla polskich rodzin za granicą. Dzieci emigrantów są narażone na specyficzne czynniki ryzyka których nie doświadczają ich rówieśnicy w Polsce. Przeczytaj też: Emigracja i depresja — kiedy tęsknota staje się chorobą.

Czynniki ryzyka u dzieci emigrantów

Jak depresja wygląda u nastolatków?

Typowe objawy depresji u dorosłych — smutek, płaczliwość, brak energii — u nastolatków mogą wyglądać zupełnie inaczej. Rodzice często są zaskoczeni diagnozą bo dziecko „nie wyglądało na smutne”.

Depresja czy „trudny wiek”?

Kilka wskazówek które pomagają odróżnić normalny bunt nastolatka od depresji:

• Czas trwania — jeśli objawy trwają dłużej niż 2 tygodnie — to niepokojący sygnał
• Nasilenie — czy objawy zaburzają codzienne funkcjonowanie?
• Zmiana — czy to znacząca zmiana względem tego jak dziecko funkcjonowało wcześniej?

Jak rozmawiać z nastolatkiem?

• Nie minimalizuj — „inni mają gorzej” zamyka rozmowę
• Pytaj konkretnie — „ostatnio widzę że masz mniej energii — co się dzieje?”
• Słuchaj bez radzenia — najpierw bycie wysłuchanym, potem rozwiązania
• Mów o psychologu normalnie — bez dramatyzowania

Jeśli szukasz wsparcia psychologicznego w języku polskim za granicą — skontaktuj się z nami. Pracujemy z dorosłymi Polakami w Niemczech, UK i wielu innych krajach. Dowiedz się też o depresji emigracyjnej u dorosłych.

Autorka: Sylwia Latacz, psycholożka kliniczna i psychoterapeutka integratywna.